Miód ma wiele mniej lub bardziej znanych gatunków. Te podstawowe rodzaje (akacjowy, lipowy, wielokwiatowy) znane są każdemu. Istnieją jeszcze inne, dużo mniej popularne, jednak wcale nie mniej smaczne i wartościowe. Jednym z nich jest wartościowy pod wieloma względami miód koniczynowy.

Co warto wiedzieć o miodzie koniczynowym?

Do produkcji miodu koniczynowego wykorzystuje się nektar zbierany przez pszczoły z kwiatów koniczyny (białej i czerwonej odmiany). Typ koniczyny, z której nektar zostanie pobrany, ma bezpośredni wpływ nie tylko na smak, ale również na właściwości miodu.

Koniczyna jest dość popularną i powszechnie spotykaną na łąkach rośliną, dlaczego więc mód z niej wyprodukowany jest tak rzadko spotykany? Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że nektar z niej pozyskiwany stosowany jest najczęściej jako jeden z elementów składowych miodów wielokwiatowych, tak naprawdę w czystej postaci wykorzystywany jest przez niewielu pszczelarzy. Śmiało można powiedzieć nawet, że miód pozyskany z czerwonej koniczyny jest prawdziwym rarytasem, gdyż z zebraniem nektaru z tej rośliny większość owadów nie może sobie poradzić (z wyłączeniem pszczół rasy kaukaskiej).

Jakie są zalety miodu koniczynowego?

Właściwości miodu koniczynowego zależne są od tego, z którego typu rośliny powstaje. W przypadku białej koniczyny miód będzie miał jasnosłomkowy kolor, a jego smak będzie delikatny słodki. Taki miód charakteryzuje się również bardzo niewielką zawartością wody, przez co wchodząc w proces krystalizacji, staje się jednorodny i drobnoziarnisty, a odcień zmienia się na biały.

Nieco inne właściwości ma miód koniczynowy powstały z koniczyny czerwonej. Nie jest słodki - wręcz przeciwnie, jego smak jest lekko kwaśny, co w przypadku miodów jest wyjątkowo rzadko spotykanym zjawiskiem. Ze względu na rodzaj rośliny, z jakiej powstaje, ma kolor łososiowy. Miód z koniczyny czerwonej krystalizuje się niemal identycznie jak ten z koniczyny białej z tą jednak różnicą, że w tym przypadku ze względu na znacznie wyższą zawartość wody ma znacznie bardziej płynną konsystencję. Zdarzają się również przypadki łączenia obu nektarów, z czego powstaje miód o żółtym kolorze i łagodnym smaku, o lekkim zapachu koniczyny. Aby jednak tak się stało, muszą zostać zachowane dwa warunki:

• ilość nektaru z koniczyny białej musi być taka sama jak z koniczyny czerwonej,
• oba gatunku muszą zakwitnąć jednocześnie.

1 łyżka miodu koniczynowego to 60 kcal, zawierająca w sobie wiele cennych dla zdrowia składników, takich jak żelazo, magnez, cynk, potas czy witaminy i minerały. Miód koniczynowy to również produkt bogaty w przeciwutleniacze.